Έγκλημα και τιμωρία
Έγκλημα και τιμωρία: Αθήνα 3 Το μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι μεταφέρεται στην Αθήνα του σήμερα, σε μια παράσταση που ακολουθεί, μάλλον άνισα αυτήν τη φορά, τη σκηνοθετική ταυτότητα του Βασίλη Μπισμπίκη για έναν ωμό, underground ρεαλισμό. Υπάρχουν δίκαιοι φόνοι; Δικαιολογείται ένας δολοφόνος, αν αφαιρέσει από την κοινωνία ένα “καρκίνωμα”; Πώς στεκόμαστε στο γεγονός ότι το κράτος […]
ΑΜΥΝΤΑΣ’16
«ΑΜΥΝΤΑΣ» του Γεωργίου Μόρμορη, σε Σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου, στο Θέατρο Ηρώδου του Αττικού Ηταν φανερό το σκηνοθετικό κέφι του μεγάλου μας θεατρανθρώπου (και μελετητή και σκηνοθέτη) Σπύρου Ευαγγελάτου στην σκηνική εκδοχή ενός κειμένου, του «Αμύντα» φαινομενικά μη παραστάσιμου. Ηταν έκδηλη σ’ αυτήν την σκηνική απόδοση και η νεανική του χαρά όταν επιτέλους βρήκε το δρόμο […]
Ένα λεωφορείο’10
«Ένα λεωφορείο» βασισμένο στο «Λεωφορείο ο Πόθος» του Τεννεσσί Ουίλλιαμς, σε μετάφραση και νέα απόδοση του Λιβανέζου συγγραφέα Wajdi Mouawad και Σκηνοθεσία Κrzysztof Warlikowski, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Οποιος προσήλθε στην Πειραιώς 260 για να παρακολουθήσει το έργο του Τ. Ουίλλιαμς «Λεωφορείο ο Πόθος», προφανώς απογοητεύτηκε. Επίσης όποιος το έκρινε με βάση το πρωτότυπο, […]
ΑΜΦΙΤΡΥΩΝ’12
«ΑΜΦΙΤΡΥΩΝ» του Μολιέρου, σε Μετάφραση Χρύσας Προκοπάκη και Σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή, από το Εθνικό Θέατρο στο Φεστιβάλ της Επιδαύρου Το έργο, μια κωμωδία παρεξηγήσεων και φαρσικών καταστάσεων, βασίζεται στο ομώνυμο έργο του Πλαύτου και γράφτηκε περίπου το 250 π.Χ. Η προσωπικότητα του Αμφιτρύωνα, που όχι τυχαία σημαίνει ο φιλόξενος και γενναιόδωρος οικοδεσπότης, ενέπνευσε από τον […]
ΑΓΙΑ ΙΩΑΝΝΑ ΤΩΝ ΣΦΑΓΕΙΩΝ του Μπ’13
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΓΙΑ ΙΩΑΝΝΑ ΤΩΝ ΣΦΑΓΕΙΩΝ του Μπ. Μπρεχτ σε Σκηνοθεσία –Νίκου Μαστοράκη, στο Θέατρο ΑΚΡΟΠΟΛ Όταν ο Μπρεχτ διατεινόταν ότι αυτός διαμόρφωνε ένα θέατρο το οποίο θα ενσωμάτωνε την τέχνη, την τεχνολογία, την επιστήμη και τη φιλοσοφία, με το σκοπό να διδάξει, να ψυχαγωγήσει αλλά και να μιλήσει «όχι στο όνομα της […]
ΑΝΤΙΝΟΟΣ’11
«ΑΝΤΙΝΟΟΣ» του Φερνάντο Πεσσόα, σε Σκηνοθεσία Γιώργου Λιβανού, στο Studio Κυψέλη Ο Μάιος ήταν ο μήνας των θεατρικών μονολόγων. Δεκαέξι μονόλογοι ανέβηκαν στους δεκάδες μικρούς θεατρικούς χώρους που χώνονται σαν σφήνες στο σώμα παλιών κτιρίων της πόλης. Ενας τέτοιος χώρος είναι και το Studio Κυψέλη, σε μια πολυκατοικία στον πεζόδρομο της οδού Σπετσοπούλας, με ένα […]
ΑΓΡΙΑ ΑΓΟΡΙΑ ΙΙ’12
«ΑΓΡΙΑ ΑΓΟΡΙΑ ΙΙ» σε Σκηνοθεσία Σάκη Παπακωνσταντίνου, Δραματουργική επεξεργασία Λουίζας Αρκουμενέα, στο Θέατρο του Ν. Κόσμου Ο Ντανταϊσμός ή Νταντά (Dada) ήταν ένα καλλιτεχνικό κίνημα αισθητικής αναρχίας που αναπτύχθηκε μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μεταξύ άλλων, το κίνημα ήταν και μια διαμαρτυρία ενάντια στη βαρβαρότητα του πολέμου και αυτού που οι Ντανταϊστές πίστευαν ότι ήταν […]
ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΘΟΣ ΜΕΡΙΑ
ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΘΟΣ ΜΕΡΙΑ Εάν σταθείς στη λάθος μεριά του δρόμου, το ατύχημα τις περισσότερες φορές θα το πάθεις. Αυτό συνέβη απ’ ότι φαίνεται και στον επίδοξο (;) συγγραφέα του Ριζοσπάστη που ανέλαβε λογοτεχνική αδεία, να εκλαϊκεύσει την πολιτική θέση του ΚΚΕ σχετικά με την ψυχική υπόσταση, την προσωπικότητα και την κοινωνική θέση εκείνων των […]
TEXTILEN’15
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ «TEXTILEN» της Μαρίας Ευσταθιάδη, σε Σκηνοθεσία Βίκτωρα Αρδίττη, στην Πειραιώς 260 Το ενδιαφέρον του έργου της Ευσταθιάδη δεν έγκειται στο θέμα του. Η ιστορία μιας αστικής οικογένειας σε αποσύνθεση, ως συμβολική αναφορά στην αποσύνθεση του σύγχρονου καπιταλισμού και ιστορικού αστισμού, ακόμα και με την αναφορά στο ελληνικό υπόδειγμα, δεν είναι πρωτότυπη. Το ενδιαφέρον […]
ΑΓΡΙΟΣ ΣΠΟΡΟΣ’16
«ΑΓΡΙΟΣ ΣΠΟΡΟΣ» του Γιάννη Τσίρου, σε Σκηνοθεσία Ελένης Σκότη, στο Θέατρο Επί Κολωνώ, από την ομάδα ΝΑΜΑ Το έργο του Γιάννη Τσίρου Άγριος σπόρος, πρωτοπαρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2013 στο Θέατρο Αριστοτέλειον. Στην καρδιά της κρίσης, ένας πατέρας προσπαθεί να αντεπεξέλθει στην Ελληνική πραγματικότητα και να επιβιώσει μαζί με τη νεαρή κόρη του. Κατηγορίες, μία […]